ASTROAMATOR

Postaram się pokrótce napisać wedle jakich zasad kierowałem się dobierając sprzęt w następnym dziale, aby było jasne dlaczego ten, a nie inny i jakie ustępstwa popełniłem, trzymając się wyznaczonego budżetu. Będzie też łatwiej świadomie podjąć decyzję, czy popełnione dalej ustępstwa, są akceptowane dla Ciebie.

 

Przy układach zaćmieniowych mierzymy różnicę wartości, a nie wartości bezwzględne - szukamy konkretnych momentów, ewentualnie mierzymy względną głębokość minimum. To znacząco ułatwia, bo nie musimy robić pełnej normalizacji. Ciągle jednak potrzebujemy pewnego minimalnego, względnie skorygowanego, niewinietującego pola (winietowanie da się załatać dobrym flatem od biedy) i rozdzielczości (aby uniknąć problemów z kłopotami z ustalaniem apertury pomiarów w ciaśniejszych polach gwiazdowych). Tu są dwa podstawowe wzory:

 

 

I już jest jasne, że będą ważne rozmiary matrycy i pixela oraz ogniskowa naszej optyki. (apertura nie jest dla nas kluczowa, mając na uwadze fakt, że nie zamierzamy sięgać zbyt głęboko)

 

Z małym FOV będzie nam ciasnawo. Im większa dziurka od klucza przez którą patrzymy, tym łatwiej o referencje w polu widzenia no i tym łatwiej GOTO trafić kadrem w obiekt, gdy nasz setup fotometryczny nie jest ulokowany w stałym obserwatorium, a więc nie jest perfekcyjnie skalibrowany na Polaris.

 

Rozdzielczość jest ważna, ponieważ im większa, tym gęściejsze pola gwiezdne można śmiało atakować, bez późniejszych problemów z kombinacjami nad rozmiarem apertury pomiarowej, oraz pozwala spełniać wymóg wielu projektów mówiący o tym, że rozdzielczość winna być w okolicach połowy seeingu FWHM. Pamiętać też trzeba tu jednak i o pewnej pochodnej ogniskowej, jakości trackingu. Wraz ze wzrostem ogniskowej, rosną wymagania dla PE montażu. Rozprzecinkowane gwiazdy zmuszą nas do stosowania dużych apertur pomiaru, a to nie sprzyja precyzji wyników. Generalnie im większa rozdzielczość, im mniejszy błąd prowadzenia, tym lepiej.

 

Jednak wcześniej wspomniałem o istotności parametrów samego chipa. Tu interesuje nas QE kamery (jej sprawność) poziom i charakterystyka jej szumów, oraz głębokość studni (powiązane z GAINem kamery). Generalnie interesuje nas jak najwyższe QE, jak najmniejsze szumy, oraz jak największa studnia. No i oczywiście liniowość sensora. Generalnie optymalnie by było mieć sensor typu backiluminated. To niestety baaardzo droga zabawa. Zostają kamery frontiluminated, ale bez bramek ABG, tyle, że to ciągle nie są tanie rozwiązania. Grzebiąc w popularnych kamerach wpadniemy w sensory z mikro-soczewkami na pixelach i z bramkami ABG. Niestety, tak jak pisałem wcześniej, oznacza to konieczność bardzo świadomego kontrolowania wartości ADU jakie osiąga w trakcie wypalania nasz obiekt.

 

Trzeba też zdawać sobie sprawę, że wysoka jakość materiału to nie tylko kamera. To kilkanaście czynników nad którymi kontrolę ma się może w co drugim. Po jakimś czasie i nałapaniu doświadczenia, nagle się okazuje, że materiał z którego na początku wyciągaliśmy trochę mało przydatnego "prawie śmiecia", po kolejnej już bardziej kumatej obróbce da rezultat, który spokojnie przyniesie zawodowcom dane na akceptowalnym poziomie. Praca nad materiałem fotometrycznym jest jednocześnie i prosta jak banan i skomplikowana. Można sporo osiągnąć za pomocą kilku kliknięć "bo sporo samo się robi" a jednocześnie można za pomocą kilku prostych, choć nieoczywistych ruchów, obejść znaczną część bolączek setupu, FOV, rozdzielczości, zasięgu, nieliniowości, trackingu, ostrości i 10 kolejnych problemów. Nie sądzę by ktokolwiek zaczął dawać z marszu materiał o jakości bliskiej profesjonalnej. To przychodzi z czasem. (Tak dokładnie, to przychodzi z czasem świadomość co jest nie halo. Niestety, tak naprawdę dopiero z tą świadomością jest się na etapie kupowania sprzętu, który da szanse na jakość, po jaką zawodowcy bez mrugnięcia okiem wyciągną rękę. Nikt nie nauczy tego lepiej i szybciej niż ty sam, własne błędy i własna walka z problemami.)

Newton (jakiś sensowniejszy)150mm f6-f7 lub ED80. Za newtona, w zależności od klasy OTY, trzeba zapłacić od okolic 300-400 pln w górę. To najtańsze rozwiązanie, jednak będzie oznaczać kłopoty ze "spajkami" jeżeli będzie to newton z klasycznym pająkiem LW. Nie głupim pomysłem wydaje się zainteresowanie nieco droższym Schmidt-Newtonem (SN) lub konstrukcją typu Schmidt-Cassegrain (SC). EDek będzie oznaczać najmniejsze problemy sprzętowe, a jego koszt to 2.1; 2.5K za nowy lub używka ok. 1.5K pln. Tu już bardzo dużo zależy, na jaki rodzaj kompromisu się zdecydujemy i na jakich obiektach skupimy. Doradzam zawsze przeliczyć ostateczną rozdzielczość i pole widzenia jakie osiągniemy w połączeniu  z upatrzonym CCD (wzory wyżej) i skonfrontowanie dobranej ogniskowej OTY z możliwościami montazu na jaki się zdecydujemy.

 

Proszę w ramach treningu przeliczyć sobie osiąganą rozdzielczość i FOV dla różnych kombinacji z podanego zestawu i odpowiedzieć na pytanie, gdzie ustępstwo jest akceptowalne, a gdzie jednak nie bardzo i trzeba zdecydować się na droższą opcję. Powodzenia!